ÖPME FELSEFESİ

Aristotales tipi öpme:

Deneysel verinin ilgisiz olduğunu düşünen biri tarafından ve deneysel veriye hiç bir şekilde başvurulmadan tamamen teorik spekülasyonlarla elde edilen tekniklerle gerçekleştirilen öpme.

Hegel tipi öpme:

Öpmenin karşı öpmeyi ve nihayet sentöpmeyi oluşturduğu bir teknik.

Wittgenstein tipi öpme:

Bu öpme çeşidiyle ilgili önemli olan şey, eylemin kendisinden ziyade onun sadece bir sembole (öpme deneyimiyle ilişkilendirdiğimiz bizdeki içsel zihinsel temsil --ki hem bariz nedenlerle kesinlikle eylemin kendisinden ayırt edilmelidir hem de hiç bir surette eylemi deneyimleyen farklı kişiler için aynı veya benzer olması gerekmediği de unutulmamalıdır) atıfta bulunduğudur; şöyle ki kişi sadece bizim sembolojiyi maniple etmemize dayanarak eylemin kendisi ya da deneyim hakkında garantilenmemiş genellemeler yapmamaya dikkat etmelidir.

Godel tipi öpme:

Hem öpülmenin tam olduğu hem de öpülmemenin asla kanıtlanmayacağı öpme.

Socrates tipi öpme:

Aslında bu gerçekte Eflatun tipi öpmedir, ancak daha otoritatif görünsün diye Socrat tipi olarak isimlendirilmiştir; fakat bir çok Eflatun tipi öpmeye kıyasla Socrat tipi öpmeler daha çok dolaşır ve daha fazla yer kaplar.

Kant tipi öpme:

Aşağılık "fenomenal" temastan kaçınarak tamamen üstün "numenal" düzeydeki öpmedir; onu gerçekte hiç hissetmemiş olmanıza rağmen yine de şimdiye kadarki en iyi öpme ya da öpülme olduğunu belirtmekte özgürsünüz.

Kafka tipi öpme:

Sizi değiştirecekmiş gibi başlayan ama sizi böcekleştirerek sona eren bir öpme.

Sartre tipi öpme:

Gerçekte hiç önemli olmamakla birlikte sizi öldüresiye endişelendiren bir öpme.

Russell - Whitehead tipi öpme:

Her dudak ve dil hareketinin güçlü bir şekilde ve tamamen tanımlandığı ama her nasılsa belirsiz ve tamam değilmiş gibi sonuçlanan öpme.

Hertzsprung - Russell tipi öpme:

Oh, İyi Bir Kız/Erkek Ol, Beni Öp.

Pythagoras tipi öpme:

Yeni ve harika öpme teknikleri geliştiren ama başkaları da onları öğrenir ve uygulamaya başlar korkusuyla kimsede kullanmayan birinin öpmesi.

Descartes tipi öpme:

Özellikle çok iyi tanımlanmış ve koordine edilmiş hareket: "düşünüyorum o halde öperim." genel olarak kişinin öpüldüğüne dair bütün kuşku, şek, şüphe ve reybleri gidermeye mecbur bırakmayan bir öpme kartezyen öpme sayılmaz.

Heisenberg tipi öpme:

Tanımlanması en zor öpme: Ne kadar heyecanlandırırsa neresinin öpüldüğünden o kadar az emin olunan; ne kadar enerjik olursa süresi o kadar belirsiz olan bir öpme türü. bu tür öpmenin ekstrem versiyonları "sezilgen öpmeler" olarak bilinir, çünkü belirsizlik düzeyi o kadar yüksektir ki öpülüp öpülmediğinizden asla tam emin olmazsınız. Öte yandan sezilgen öpmelerin bir avantajı da vardır: Eğlenmek için odada başka birinin bulunması şart değildir.

Nietzsche tipi öpme:

"Seni öpmeyen sendeki arzuyu güçlendirir."

Epimenides tipi öpme:

Öpmeyen birinin öpmesi.

Groucho tipi öpme:

Sadece kendisini öpmeyenleri öpenlerin öpmesi.

Harp tipi öpme:

Kapa çeneni ve beni öp.

Zeno tipi öpme:

Dudaklarınız git gigide birbirine yaklaşır ama gerçekte birbirlerine asla dokunmazlar.

Procrust tipi öpme:

Özellikle dudaklardan başka anatomi bölgelerine uygulandığında, bu tür bir öpme tekniğini bir kez deneyimledikten sonra unutmanızın mümkün olmadığını söylemek yeterli olur.